Afgekoppeld – De Gevolgen van Samantha’s Wilde Feestlifestyle

Laten we de oppas vastplakken. Na dat haar ouders haar financieel in de steek lieten voor haar excessieve feestjes, is Samantha gedwongen om zelf geld te verdienen. Ze was gewaarschuwd door haar vriendinnen dat oppassen voor de Hunter’s ondeugende kind een uitdaging zou zijn, maar hij betaalde goed en ze had dringend geld nodig voor haar studie. Dus zit ze hier in de woonkamer om op zijn ondeugende kindje te passen. Ze proberen al haar geduld op de proef te stellen terwijl ze met haar vriendin aan de telefoon praat. Uiteindelijk raakt ze het beu, hangt ze op en neemt ze een slok van haar thee om haar zenuwen te kalmeren. Maar toen ze opstaat, wordt ze overvallen door duizeligheid en begint de kamer te draaien. Samantha’s benen worden slap terwijl ze probeert zich om te draaien om weer op de bank te gaan zitten. Te laat wordt haar wereld zwart en ze zakte bewusteloos op de grond neer. Samantha stopt met kreunen terwijl ze langzaam bijkomt, maar haar armen gehoren niet naar haar. Haar hoofd draait nog steeds in een mist, ze is eerst verward over wat er is gebeurd. Dan realiseert ze zich dat haar armen vastzitten achter haar rug, omwikkeld met zwart plakband, van haar polsen tot haar ellebogen, volledig aan elkaar gefixeerd. Haar mooie benen zijn ook vastgebonden met het zwarte plakband rond haar enkels en knieën. Ze ligt met haar hoofd en borst op de bank, haar knieën op de grond en haar ruime kont steken naar boven. Samantha is eerst in paniek dat een inbreker binnen was gekomen en haar vastgebonden had, ze roept om hulp. Maar haar hulpgeroep wordt beantwoord met gegiechel en gelach vanuit de slaapkamer achterin. Ze beseft meteen dat de kinderen haar thee hebben verpest en haar vervolgens vastplakten. Ze probeert zich op de grond te rollen en trekt wanhopig aan het strakke, kleverige plakband. Maar de rotzakken waren te slim, ze realiseert zich dat ze geen kans maakt om uit het plakband te komen zonder hulp. Ze roept terug, dreigt, smeekt en bidt ze om haar los te maken. Maar ze krijgt alleen maar meer gegiechel uit de achterkamer. Samantha is nu boos en vastbesloten om hulp te krijgen. Ze ziet haar telefoon op de koffietafel en worstelt ernaar toe. Ze kan de telefoon niet met haar handen bereiken, dus probeert ze ermee te reiken met haar kin en dan met haar neus te bellen, maar het blijkt veel moeilijker dan ze dacht. Ze hoort de kinderen binnenkomen en kijkt naar hen. Samantha eist dat ze haar direct uit het plakband bevrijden, maar ze hebben andere plannen. Ze ziet er een een paar vrouwenondergoed voor haar gezicht zwaaien. Samantha realiseert zich dat ze een paar vuile onderbroeken van hun stiefmoeder uit de was hebben gehaald en ze van plan zijn om haar ermee te verstikken. Samantha weigert haar mond open te doen en worstelt met hen, maar haar inspanningen zijn tevergeefs. Nu ligt ze op de grond met haar armen nog steeds strak aan elkaar vastgebonden door het plakband, maar nu proeft ze de vuile onderbroek die diep in haar mond gestopt is. Ze wikkelen nog meer plakband rond haar hoofd en tussen haar tanden om de onderbroek diep in haar mond te verankeren. Om nog een extra pijnlijke twist te geven, worden haar handen nu vastgeplakt aan haar enkels in een strakke varkensband. De kinderen verlaten het huis, achterlatend een hulpeloze oppas die machteloos vastgebonden en verstikt ligt in het strakke plakband. Samantha worstelt op de grond en trekt hard aan haar banden, maar er is geen ontsnapping. Ze is volledig hulpeloos. Het zal een lange weekend worden in strak plakband voordat de Hunter terugkeert van zijn weekend wegwezen.