Bondage & Kluisgesprek: Victorië’s Dilemma

Crotchrope Wraak Deel 1 – Victoria zit knus op de bank met een film aan toen plotseling de bel gaat. *Wat de hel?* Wie zou dat op dit uur zijn? Ze trekt haar sweatshirt dicht en opent de deur. Een man van de kabelmaatschappij staat er, met een verhaal over een storing in de buurt. De junction box zou in haar achtertuin zitten. ‘Natuurlijk, kom maar binnen,’ zegt ze onschuldig. Tot ze even later wakker wordt, vastgebonden aan een stoel met haar eigen zijden sjaals. Haar enkels en knieën zijn strak aan elkaar gebonden en vastgemaakt aan de onderste latten, terwijl een zijden sjaal haar armen en lichaam als een tweede huid tegen de rugleuning drukt. En dan die *crotchrope* – een sjaal die onder haar billen doorloopt en haar polsen in haar schoot vastklemt, zodat ze haar mond niet kan bevrijden. Haar ballgag, een rubberen bal in een zijden doek, zit zo strak dat ze alleen maar kan mompelen en kronkelen. Wie had gedacht dat iets zo zacht als zijde zo *pijnlijk* kan zijn? Uiteindelijk bindt hij haar ogen toe met de laatste sjaal en vertrekt hij, belovend terug te komen. Victoria probeert te schreeuwen, te vechten, maar het is hopeloos. Hij heeft haar *goed* vast. Na wat voelt als uren komt hij terug en zegt dat hij klaar is. ‘Ik laat je los, als je belooft je te gedragen,’ fluistert hij. Ze knikt, en hij begint haar te bevrijden. Hij lost haar voeten en blinddoek, zet haar op de been… en in een oogwenk trapt ze hem *hard* in de ballen en rent naar de voordeur. Ze smakt ertegen en probeert het slot, maar hij heeft slim de bovenste grendel omgedraaid – met haar handen nog stevig vastgebonden door die crotchrope. Langzaam komt hij overeind, grijnzend. *‘Dus je vecht met vuile truuks, hè?’* Hij past zich aan en tilt haar over zijn schouder. *‘Dan gaan we eens kijken hoe je mijn kelder vindt…’* Hij rijdt haar over de spoorwegen naar de andere kant van de stad, ver weg van haar rustige voorstedelijke buurt. Te veel om te missen – deel 2 volgt!