Carmen Valentina – Het Meisje in Nood in Kniehoge Stiletto’s

De volzinnige blonde bimbo Carmen wordt door het bos gesleept en aan een boom vastgebonden. Ze verzet zich fel terwijl de Jager aan het touw trekt dat aan haar vastgebonden polsen hangt. Uitgeput struikelt ze door het bos in haar kniehoge stiletto’s. Haar polsen zijn wrijfplekkerig van de strakke touwen die haar handpalm aan handpalm voor haar lichaam vastbinden. Ze denkt dat ze geen stap meer kan zetten, maar dan houdt hij plots op en grijpt haar, zijn hand stevig over haar geknevelde mond. Hij denkt iets te horen en bindt haar polsen boven haar hoofd aan de boom vast voordat hij verdwijnt om te onderzoeken wat het geluid was. Carmen kijkt naar haar vastgebonden handen en beseft dat hij in zijn haast te veel losse eindjes heeft gelaten – de knopen zijn binnen handbereik van haar gevoelloze vingers. Ze pikt aan de knopen en trekt aan het touw totdat het losraakt en van de boom glijdt. Met haar nog steeds vastgebonden polsen rent ze weg in de tegengestelde richting van waar de Jager is verdwenen. Ze rent blindelings het bos in, zonder plan, alleen met het doel zo ver mogelijk weg te komen. Haar hart bonkt, ze moet haar polsen bevrijden om sneller te kunnen rennen, dus stopt ze bij een boom en wrijft de touwen over de ruwe bast in de hoop ze los te krijgen. Ze maakt weinig vooruitgang toen ze een geluid hoort en weer angstig wegrent. Helaas loopt Carmen recht in de armen van de Jager, die haar vastgrijpt en weer achter zich aan sleept. Hij is nu moe en besluit een pauze te nemen, dus duwt hij Carmen tegen een boom en bindt haar polsen hoog boven haar hoofd vast. Vervolgens bindt hij haar lichaam met het zware touw dat hij over zijn schouders draagt aan de boom. Het dikke touw wordt strak om haar borsten gewikkeld, zodat ze stevig tegen de boom wordt gedrukt. Om zeker te zijn dat ze niet opnieuw probeert te ontsnappen, tilt hij een van haar gestiletto-geschoeide enkels op en bindt die ook vast, zodat ze op één voet staat. Daarna gaat hij even rusten, achterlatend een hulpeloze Carmen, vastgebonden aan de boom. Ze trekt wanhopig aan de touwen, maar ditmaal zijn ze te strak vastgebonden – geen losse eindjes, geen kans op ontsnapping. Ze huilt en jamert in haar vastgeknevelde mond, hulpeloos vastgeketend in de stramme touwen.