Chrissy Marie – Verhaal van Overgave & Gijzeling

Chrissy ligt te woelen in bed en kan niet slapen van de gedachte aan wat er vandaag met haar gaat gebeuren. Ze pakt haar horloge met het zwarte lederen bandje van het nachtkastje om op tijd te zijn. Ze ziet een binnkomend gesprek en neemt op. Een vriendin vraagt of ze oké is. ‘Ja, ik ben oké… Nee, ik heb geen lift nodig, ze sturen iemand om me op te halen… Nee, ze zeiden dat ik geen handboeien hoef te dragen omdat ik me vrijwillig overgeef… Ik waardeer de steun, maar ik ga alleen. Ik wil niet dat iemand dit met me meemaakt.’ Ze vertelt dat ze over zeven maanden vrijkomt en belooft dan te bellen. Chrissy kijkt nogmaals op haar horloge, doet het om en staat op om zich voor te bereiden. Ze trekt een witte lange mouwen businesshemd, een zwarte rok en kniehoge laarzen aan. Er klopt iemand aan de deur. Ze neemt diep adem en gaat openen. Hij is op tijd en vraagt hoe ze het doet. Ze zegt dat ze zenuwachtig is, maar hij geruststelt dat het een eenvoudig proces is. ‘Ik weet dat geldwitwassen een ernstig misdrijf is, maar ik had moeten vechten. Ik neem de schuld op me voor veel mensen. Ik ben gewoon een eenvoudige boekhoudster,’ zegt ze. De agent haalt zijn handboeien tevoorschijn. ‘Oh, wacht, nee, ik geef me vrijwillig over. Ze zeiden dat ik die niet hoef te dragen.’ De agent legt uit dat ze verkeerde informatie heeft gekregen en dat handboeien verplicht zijn. Om haar gerust te stellen, zegt hij dat het maar als sieraadjes voor haar polsen zijn. Chrissy laat het tegen haar zin toe en haar mouwen worden opgerold, waarna ze achter haar rug wordt vastgeketend. We krijgen een goede blik op haar vastgebonden handen voordat de agent haar meevoert. Dit speelt zich af in een toekomstscenario waarin gevangenschap anders wordt afgehandeld: in plaats van zeven maanden in een cel, wordt ze zeven maanden in diepvries geplaatst. Chrissy is nu in het bevriezingscentrum met haar handen nog steeds achter haar rug vast, wachtend op haar beurt. Ze toont weinig emotie en heeft zich neergelegd bij haar lot. De agent keert terug. ‘Het is tijd. Sta op en ik maak je klaar.’ Chrissy staat op en haar handboeien worden verwijderd. Haar ellebogen worden in boeien geslagen en haar handen weer dicht bij elkaar vastgeboeid aan de voorkant. De agent vraagt of ze oké is en ze zegt dat ze bang is. Hij geruststelt haar opnieuw. Daarna haalt hij een rode balstopper tevoorschijn. Chrissy vraagt wat dat is. Hij legt uit dat hij die in haar mond moet doen voor haar veiligheid tijdens het bevriezingsproces. Ze begrijpt en laat het toe. Chrissy wordt stoïsch naar het bevriezingsplatform geleid. Ze wordt op het platform geplaatst en de agent verlaat haar om zaken te regelen. We krijgen een goede blik op Chrissy die daar staat, zonder veel emotie. Ze heeft alles geaccepteerd. De agent keert terug, verwijdert haar voorboeien en laat de elleboogboeien zitten. Chrissy zegt: ‘Ik zie je over zeven maanden,’ terwijl de agent weggaat. De agent start een aftelling van vijf seconden. Bij twee seconden over zegt Chrissy: ‘Wacht, wacht.’ De agent keert terug en vraagt wat er aan de hand is. ‘Mijn stopper zit wat los. Kun je hem een beetje strakker zetten?’ Hij past het aan. Ze vraagt waarom haar polsen niet vastgebonden zijn en hij zegt dat de procedure vereist dat de handboeien verwijderd worden en hij de balstopper eruit haalt als het proces is afgerond. Hij loopt weer weg en de aftelling begint opnieuw. Na de aftelling stijgen de bevriezingsgassen van onder naar boven. Nadat het proces is voltooid, naderen de agent en zegt: ‘Succes. Ze is in perfecte winterslaap.’ Hij verwijdert de balstopper. Chrissy’s mond blijft open omdat ze bevroren is. Hij legt haar bevroren lichaam op de grond en we krijgen een goede blik op haar bevroren lichaam voordat de agent aangekondigd dat ze klaar is voor opslag. (Deze clip is een MAATWERK VIDEO-opdracht – DUUR: 15 minuten & 40 seconden)