Chrissys’ Verschrikkelijke Vlucht

Chrissy was aan het hardlopen toen ze plotseling in de gaten kreeg dat iemand haar volgde. Ze probeerde zo hard mogelijk naar huis te rennen, maar ze was al te moe. Hij haalde haar in, sloeg haar bewusteloos met een harde klap op haar hoofd en trok haar uit tot alleen haar kousen overbleven. Daarna bond hij haar net genoeg vast met tape om haar voorlopig te immobiliseren, waarna hij haar in zijn kofferbak stopte. Hij bracht haar naar zijn schuilplaats, waar hij haar liet wachten terwijl hij zijn baas belde over de nieuwe ‘goederen’. In deel één ontwaakt ze met een hevige hoofdpijn en mompelt ze van de pijn. Ze merkt dat ze nauwelijks haar armen kan bewegen omdat die met ducttape zijn vastgebonden. Langzaam komt ze erachter dat ze werd gevolgd tijdens haar run en beseft ze dat ze in levensgevaar is. Ze worstelt tegen de banden, maar het is te laat: hij heeft haar al horen ontwaken. De man komt de kamer binnen, met een doek om haar geschreeuw te dempen. Hij duwt de doek tussen haar tanden, waardoor ze wijd ogen opent van schrik en verwarring. Ze heeft geen flauw idee wat hij van haar wil! Daarna toont hij twee rollen tape, maar ze begrijpt niet waarom hij haar nog meer vastbindt. Ze smeekt hem: ‘Doe me niet meer vast!’ Als ze maar wist wat hij met haar van plan is! Hij begint bij haar enkels en wikkelt de plakband over elke naakte centimeter van haar lichaam. Ze raakt echt in paniek en smeekt hem te stoppen – hij maakt haar echt bang! Hij kan het niet uitstaan, want vandaag is verzenddag en hij moet ervoor zorgen dat ze zo efficiënt en compact mogelijk is verpakt voor haar nieuwe eigenaar. Ze kan haar oren niet geloven toen hij het haar vertelt. Half gefrustreerd, half angstig, probeert ze zich te bewegen en te wrikken om haar evenwicht te behouden tot ze volledig als een mummie is ingepakt van nek tot enkels. Hij legt haar op de grond en je ziet dat ze nauwelijks kan bewegen. Hij vertelt haar dat de verzending over 30 minuten is en laat haar achter om te worstelen, maar ze schreeuwt dat hij haar niet zo mag laten liggen. Ze wordt te luid, dus hij komt terug en besluit haar mond definitief af te plakken over de doek. Nu dubbel gekneveld, worstelt ze opnieuw terwijl hij zijn plannen afrondt. Ze heeft zich nog nooit zo vastgezet gevoeld! Ze is wanhopig op zoek naar een manier om te ontsnappen, maar het enige wat ze eruit krijgt is haar kousen. Nu zonder schoenen, krullen haar voetzolen terwijl ze tegen de strakke tape vecht. Ze beseft dat ontsnappen onmogelijk is. Ze mmmppphht en worstelt in gevaar, wachtend op haar onvermijdelijke lot. In deel twee keert de gemaskerde man terug en vertelt haar dat de baas haar eigenlijk helemaal niet met tape wil hebben. In plaats daarvan wil hij dat ze in plastic wordt gewikkeld. Dus moet hij helaas alle plakband van haar gevoelige, naakte huid verwijderen. Hij begint bij haar benen en werkt zich omhoog, terwijl ze knort, jammerend en uiteindelijk in pijn schreeuwt als hij het van haar gevoelige tepels trekt. Hij haalt de tape van haar voorzijde en zegt dat ze de rest zelf moet doen. Langzaam trekt ze het van haar rug en knijpt ze van de pijn als ze het ergste doet: het verwijderen van de tape van haar gevoelige billen. Je ziet de rode strepen op haar huid waar ze strak was ingepakt. Het is duidelijk hoe pijnlijk en moeilijk het was om de tape te verwijderen. Terwijl ze haar monddoek probeert af te trekken, grijpt hij haar arm en sleurt haar mee voordat ze ook maar kan nadenken dat ze vrij is!