Dakkota’s Dilemma: Gevangen in Rope en Roeping

Een andere kant van Dakkota Dakkota kreeg een simpele opdracht: *blijf precies waar ze was, en probeer niet te ontsnappen*. Geen vrouw kan haar verweten worden als ze daar niet aan voldoet, maar haar ontvoerder heeft er geen mededogen voor en belooft haar geen genade als ze ongehoorzaam is. Dat kalmeert haar niet bepaald, en de seconde dat hij de kamer verlaat, begint ze in een razernij om zichzelf los te worstelen. Maar met haar polsen, ellebogen en benen vastgebonden in een ingewikkeld netwerk van touwen, is het een hopeloze strijd. Ze geeft niet op, zelfs niet als ze beseft hoe *dun* haar slipje is en wat voor *show* ze biedt als hij toekijkt. Ze probeert zelfs met de tenen van één voet de knopen aan haar andere been los te krijgen! Uiteindelijk keert hij terug, ziet dat ze niet gehoorzaamde en houdt zijn woord: hij bindt haar nog strakker in, tot ze een knus pakketje is, niet in staat om ook maar te trillen, laat staan te ontsnappen. Om haar nog meer te vernederen, gooit hij haar op haar kant, waarbij haar *charme* volledig blootligt terwijl ze jammerend en kreunend in haar klem zit. Uiteindelijk snapt ze het: *elke actie heeft een consequentie*, soms onvoorstelbare.