Dakkota’s Verrassende Ontmoeting – Een Gespannen Bondage Verhaal
Dakkota zit op haar bank TV te kijken (in een strak wit shirtje en paarse slipje) en wordt van achteren gegrepen door een intrusief mannetje. Hij slaat zijn hand stevig over haar mond en ze worstelt furieus, maar kan niet schreeuwen. *“Rustig, meisje… je bent nu een braaf meisje. Ik doe mijn hand van je mond en je schreeuwt niet, hè?”* Ze knikt. Hij haalt een bandana uit zijn zak en toont het haar. *“Als je een braaf meisje bent en je laat me dit in je mond doen, dan hoef ik dit uit mijn achterzak niet te halen, snap je?”* Ze knikt opnieuw. *“Nu open je mond.”* Hij stuurt de bandana tussen haar lippen en begint hem achter haar hoofd te binden, terwijl ze lichtjes probeert te ontwijken door met haar hoofd te schudden. *“Nee, nee, nee… geen gezeur. Houd je armen naar beneden tot ik dit vast heb.”* Ze gehoorzaamt. *“Goed zo, braaf meisje.”* Hij bindt de bandana vast als een *cleave gag* en bindt haar polsen achter haar rug. Daarna bindt hij haar enkels. Ze schreeuwt boos door de *gag* heen. Hij grijpt haar gezicht. *“Ik zei: wees braaf. Dat je een gag in je mond hebt, geeft je niet het recht om te schreeuwen. Ik ben over 30 minuten weg. Denk je dat je zo lang kunt wachten?”* Ze is boos, maar knikt. Ze blijft stil zitten tot hij de kamer verlaat. Ze begint meteen aan de knopen achter haar rug. Na enige moeite krijgt ze ze los! Ze haalt de *gag* uit haar mond en werkt aan haar voeten, toen ze een geluid hoort… *“Hij komt terug!”* In paniek schuift ze de touwen onder de bank en zet de *gag* weer in haar mond, terwijl ze haar handen achter haar rug houdt om het te laten lijken alsof ze nog vastgebonden is. *“Ik dacht iets te horen. Ben je braaf?”* Ze knikt. *“Geen gekke trucs, oké?”* Ze knikt opnieuw. Hij verlaat de kamer en ze haalt de *gag* weer uit en bindt haar voeten los. Ze rent naar de deur, maar hij grijpt haar net op tijd. *“Dacht je echt dat je kon ontsnappen? Zijn er stoelen hier?”* Ze wordt weer vastgebonden, ditmaal aan een stoel, terwijl hij haar shirtje uittrekt. Nu draagt ze alleen nog een bh en slipje. *“Alsjeblieft, doe dit niet. Ik ga weg en je kunt alles hebben wat je wilt. Ik bel de politie niet en vertel niemand iets, beloofd!”* *“Nee, ik kan je niet vertrouwen. Je hebt al eens geprobeerd te vluchten. Heb je plakband?”* *“Nee, ik heb er geen…”* *“Lie je me aan?! Als ik er een vind, trek ik je slipje uit, stop ik het in je mond en plak ik je ermee vast!”* *“— onder in de keukenlade!”* *“Goed meisje, ik ben zo terug.”* Hij vindt het plakband, scheurt een stuk af en plakt het strak over haar mond. Ze ziet zo sexy uit met het plakband op haar gezicht, je ziet de contouren van haar lippen. *“Dat is een effectievere gag, nietwaar? Nu knik je ja of nee, en als je me een keer beloogt, krijg je het… heb je een kameraad?”* Ze knikt. *“Komt ze vandaag thuis?”* Ze schudt haar hoofd. *“Goed, dan wees nu braaf, oké?”* Hij verlaat de kamer en ze worstelt furieus! Ze *mmph*t hard door het zilveren plakband. Ze schommelt zo wild met haar heupen in de stoel dat het lijkt alsof ze *fucks* — zo sexy! De man komt terug met haar telefoon. *“Nu haal ik het plakband van je af. Je schreeuwt niet en je belt je kameraad. Je moet haar overhalen om thuis te komen. Waarschuw haar niet en praat ontspannen, oké?”* Ze knikt. Hij haalt het plakband van haar af en vraagt om de naam. Hij belt en houdt de telefoon tegen haar mond: *“Hey Blair. Wanneer kom je thuis?… Ik dacht dat we misschien konden afhangen als je niet druk bent… Super, zie je over 20 minuten.”* Hij hangt op. *“Wat ga je met haar doen?!”* *“Een klein zekerheidsmiddelje. Ik ga haar gewoon vastbinden, meer niet.”* Ze begint te protesteren, maar hij plakt meteen een nieuw stuk plakband over haar mond. Hij lacht en verlaat de kamer, terwijl ze weer furieus *mmph*t en worstelt.