De Verleidelijke Saga van Sarah Brooke – Gebonden en Gemarteld

Sarah, de knappe roodharige met grote borsten, ontwaakt op de vloer na een mislukte vluchtpoging. Ze is nog steeds gevangen van de witte slavers. Haar armen zijn strak achter haar rug vastgebonden met touwen, haar ellebogen worden tegen elkaar gedrukt en touwen om haar borsten en schouders zorgen ervoor dat haar armen vastzitten tegen haar rug. Een strak krotssnoer snijdt diep in haar kleine taille en loopt tussen haar benen, diep in haar kut en kont snijdend, vastgemaakt aan haar strak gebonden polsen. Het snoer houdt haar handen machteloos tegen haar kont vast. Een strakke mondspleetboei trekt aan haar lippen en wordt achter haar hoofd vastgemaakt. Sarah kijkt rond en ziet dat ze alleen gelaten is, maar ze weet dat ze niet ver weg kunnen zijn. Ze heeft ook geen touwen om haar enkels, wat haar hoop geeft dat ontsnappen misschien nog mogelijk is. Maar eerst moet ze proberen op te staan. Ze wriemelt op de mat en ontdekt dat het zonder de hulp van haar armen als hendel een echte uitdaging zal zijn om op te staan. Ze draait en wendt zich op de mat om hendel te krijgen om haar knieën onder haar te krijgen. Uiteindelijk weet ze op haar knieën te komen en langzaam op te staan. In paniek dat ze elk moment terug kunnen komen, haast ze zich naar de deur. Met haar schouder duwt ze de deur voorzichtig open en spiedt naar binnen of er tekenen zijn van haar ontvoerders. Eenmaal in de volgende kamer ziet ze een andere deur die ze moet openen door te worstelen met de deurknop met haar gebonden handen. Nadat ze die deur opengemaakt heeft, sluipt ze naar de hoofdruimte, waar ze een deur aan het andere eind van de kamer ziet en haastig naar toe gaat. Ze hoort geluiden van de buitenwereld aan de andere kant van de deur. Ze ziet dat er een veiligheidssluiting op borsthoogte zit, en met haar handen machteloos tegen haar kont vast, is er geen manier dat ze de sluiting met haar handen zal kunnen bereiken. Ze probeert het met haar neus en wang te draaien, maar het beweegt niet. Vervolgens zet ze haar rug tegen de muur en probeert met haar voeten de sluiting te bereiken. Ze krijgt haar stiletto-hiel op de sluiting toen ze iemand buiten hoort en vervolgens een sleutel in het slot draait. Sarah draait zich om om een schuilplaats te zoeken en ziet een rij stalen vaten en rent ernaartoe om achter de vaten te hurken en houdt haar adem in terwijl ze hoort dat de deur opengaat en één van haar ontvoerders binnenkomt. Ze probeert zich zo klein mogelijk te maken en durft niet omhoog te kijken toen ze hem voorbij hoort lopen. Hij gaat naar de andere kamer en ze springt op haar voeten en rent naar de deur, wetende dat ze slechts een paar seconden heeft om naar buiten te komen. De brute heeft de deur op slot gedaan toen hij binnenkwam en ze zet opnieuw haar rug tegen de muur en probeert de deur met haar stiletto-hiel open te maken. Haar hart zinkt toen ze de brute uit de kamer waar ze ontsnapt was hoort roepen. Gefrustreerd en in paniek probeert ze een laatste trap tegen het slot, maar hoort de brute naderen. Ze duwt zich in de hoek en probeert hem af te weren met haar stiletto-hielen. Maar hij ontwijkt haar verdedigende trap, duwt haar voet opzij en grijpt haar. Hij sluit zijn hand strak over haar mond en sleurt haar weg van de deur. Sarah worstelt in zijn greep, maar hij is te groot en te sterk, en met haar armen machteloos achter haar rug vastgebonden, heeft ze geen kans om terug te vechten. Hij sleurt haar terug naar de grote kamer en bindt een touw strak om haar keel. Sarahs ogen worden wild achter de boei toen het touw strakker om haar keel wordt getrokken en vastgemaakt. Hij haalt vervolgens een ketting van een overhead katrol en bevestigt deze aan het touw om haar keel. Hij draait aan de wip om de ketting, waardoor het touw om haar keel steeds strakker wordt tot ze begint te *stikken* aan het touw. Daarna bindt hij haar enkels strak aan elkaar, waardoor ze moeizaam in balans blijft op haar stiletto-hielen. Hij controleert haar boeien en knijpt in haar tieten en kijkt om zich heen om te vertrekken. Sarah smeekt en bidt achter haar boei dat hij haar niet zo achterlaat. Maar hij loopt onverschillig weg, terwijl ze worstelt en stikt aan het touw. Sarah weet niet hoe lang ze deze wrede boeien en keelband kan verdragen. Haar armen en benen zijn al zwak van dagen van strakke boeien en beginnen te trillen en te schudden. Ze schreeuwt achter haar boei om hulp, maar haar gedempte kreten blijven ongehord.