De Vernietigende Greep – Lilith’s Onverwachts Dilemma

Lilith – Deze Band Is Te Strak! Lilith lachte bij zichzelf toen de intrus de rollen elektriciteitsplakband uit zijn zak haalde. Dacht hij echt dat *zij* met zo’n simpel ding vastgezet kon worden? Maar toen het band eromheen begon te wikkelen, steeds strenger, steeds strakker, stopte haar lachen. Ze had niet ingedacht hoe *onverbiddelijk* het plakband zou worden, hoe het zich steeds verder in haar vlezige lichaam zou graven. En vooral niet hoeveel er over haar kleine, al getapte torso zou komen! Nu zat ze echt vast, haar mond volgepropt met nog meer band dat haar kaken wijd open dwong en de katoenen ballen erin vastklemde. Haar armen begonnen al gevoelloos te worden, maar ze woelde zich nog steeds heen en weer, hopeloos pogend om los te komen. Ze kon haar armen maar een fractie van een centimeter van haar lichaam trekken, voordat de elastische kracht van het band ze met een klik terugsloeg—*strakker* dan voorheen! Toen de man terugkwam om haar ‘verbeterde’ klem te fixen, een dikke doek tussen haar tanden, een tweede strak over haar gezicht, en tenslotte nog meer van dat vervloekte plakband om het hele pakket heen, wist ze: dit was het einde. Niemand zou haar horen, niemand zou haar vinden, en niemand zou haar missen—*lang* nadat het te laat was om nog iets te doen.