De Zijden Val – Nicoles Strijd Tegen de Jager

Nicole doet zich op voor een avondje uit in haar zijden avondjurk, zonder te weten dat de Jager haar al op het oog heeft. Zodra ze haar kamer verlaat, wordt ze van achteren gegrepen door de gemaskerde Jager. Hij sluit zijn vlezige hand stevig over haar mond voordat ze kan schreeuwen. Nicole worstelt hulpeloos in zijn greep en valt op de grond, in een wanhopige poging zich los te rukken. Maar hij is te sterk en sleept haar vechtend naar de bank, waar hij haar armen achter zijn benen vastklemt en zijn hand vast op haar mond houdt. Hij trekt zijn hand weg, maar alleen om een doek diep in haar mond te stoppen en vervolgens een witte tape tussen haar tanden te trekken. Hij wikkelt de tape strak om haar hoofd, waardoor haar mond dicht is. Nu gekneveld, worden haar armen achter haar rug getrokken en worden er strakke touwen om haar ellebogen gewikkeld. Haar ellebogen worden samen geslagen en stevig vastgebonden. Hij trekt haar overeind en scheurt haar zijden jurk van haar af, waardoor ze alleen in haar beha, slipje, garterriem, kousen en hakken staat. Nicole wordt op haar knieën geduwd, leunend over de bank. Hij bindt haar enkels stevig aan elkaar vast terwijl ze nog steeds wriemelt en worstelt. Ze rolt over op haar buik en terwijl ze op haar buik ligt, bindt hij meer touwen strak om haar slanke polsen en bindt ze stevig aan elkaar. Hij staat op en laat haar vechtend op de grond achter. Nicole wil niet opgeven en reikt met haar uitgestrekte vingers naar de knopen die haar enkels vastbinden. Ze weet de knopen los te prikken en worstelt zich los van de touwen rond haar enkels. Ze trekt wanhopig aan de touwen voordat de Jager terugkeert en uiteindelijk weet ze zich met een trap los te maken van de touwen. Ze komt moeizaam overeind en kijkt rond naar de Jager. Ze sluipt naar de deur en opent deze met haar gebonden handen. Nicole is buiten en sluipt langs de zijkant van het huis richting de poort. Ze rent over de stenen pad in haar stiletto’s, met haar armen hulpeloos achter haar rug. Ze bereikt de poort, maar kan de sluiting niet bereiken met haar gebonden handen. Ze kijkt om zich heen naar een gereedschap om de sluiting te bereiken en bukt zich om een stok van de grond te pakken, maar dan verschijnt de Jager en ze is gevangen en in de hoek gedreven. Hij grijpt haar en tilt haar op zijn schouder, terwijl haar benen in de lucht slaan. Hij gooit haar op de grond en bindt haar enkels opnieuw aan elkaar. Vervolgens wordt een touw aan haar enkels bevestigd en omhoog naar haar ellebogen getrokken. Hij hogtie Nicole wreed op de grond en verlaat haar om te beslissen wat hij met deze slimme ontsnapster zal doen. Hij keert terug om haar nog steeds hulpeloos hogtied op de grond te vinden. Hij tilt haar hogtied lichaam op zijn schouder en draagt haar naar buiten naar zijn geparkeerde auto. Hij duwt haar naar binnen op de achterbank, nog steeds wreed hogtied, en vertelt haar dat ze een ritje gaan maken om van haar af te komen. Nicole worstelt hulpeloos gebonden op de achterbank terwijl hij haar wegrijdt. Ze rolt op de bank, maar er is geen ontsnapping. Hij neemt haar mee naar het bos en vertelt haar dat hij een alligatorenmeer kent waar hij van plan is haar achter te laten. Haar enkels zijn nog steeds gekruist en vastgebonden terwijl hij haar door het bos draagt, met haar armen nog steeds samengebonden met touwen rond haar polsen en ellebogen. Nicole is nog steeds in haar lingerie, hakken en kousen. Zijn armen worden moe van het dragen van het vechtende meisje en hij gooit haar op zijn schouder om het gemakkelijker te maken. Maar Nicole blijft worstelen en wriemelen en het is een hete dag. De Jager raakt het zat om haar over zijn schouder te dragen en besluit dat hij haar beter zelf kan laten lopen, met haar armen nog steeds wreed gebonden en haar mond afgedicht met tape. Hij bindt haar enkels los en begint haar te laten lopen naar het pad naar het alligatorenmeer. Maar wanneer hij over een wortel struikelt, grijpt Nicole haar kans om te ontsnappen. Ze schiet het pad af terwijl de Jager op de grond valt en ze rent zo snel haar lange, slanke benen haar kunnen dragen in haar stiletto’s. Met haar armen hulpeloos gebonden achter haar rug rent ze blind door het bos. Wanneer ze denkt dat ze de Jager kwijt is, stopt ze om even uit te rusten. Ze beseft dat ze haar armen uit de touwen moet krijgen en de tape van haar gezicht moet verwijderen als ze haar ontsnapping wil voltooien. Ze wrijft haar armen tegen een boom in een wanhopige poging zich los te zagen van de touwen. Ze realiseert zich dat de boomschors niet ruw genoeg is om door de dikke touwen te zagen en ze is bang dat de Jager elk moment kan opduiken. Ze blijft rennen en struikelen door het bos op zoek naar enig teken van beschaving. Ze vindt een stok op de grond en probeert de tape van haar gezicht los te trekken, maar het blijkt tevergeefs. Uitgeput gaat ze verder over het pad, maar dan struikelt ze en valt op de grond, hulpeloos rolend. Nicole blijft even liggen om uit te rusten voordat ze zich weer moeizaam op de been werkt. Ze komt niet ver toen de Jager plotseling uit zijn schuilplaats achter een boom een paar meter voor haar verschijnt. Nicole draait zich om en probeert weg te rennen, maar ze is uitgeput en hij grijpt haar en tilt haar op in zijn armen en draagt haar naar het meer. Hij gooit haar op de grond en bindt haar enkels opnieuw aan elkaar. Vervolgens bindt hij meer touwen om haar schouders en trekt haar armen omhoog in een strenge kippenvleugelbinding, met haar ellebogen naar buiten en haar polsen gefixeerd aan de onderkant van haar rug. Hij trekt een touw van haar gekruiste en gebonden enkels naar haar samengedrukte ellebogen en trekt haar in een hevige rugboog-kippenvleugel hogtie. Hij laat haar hulpeloos op de grond rollen, een paar meters van het alligatorenmeer. Hij vertelt haar dat het niet lang zal duren voordat de alligators hun hulpeloos prooi ontdekken. Nicole schreeuwt en huilt in haar knevel terwijl ze hulpeloos op de grond worstelt. Ze trekt wanhopig aan de touwen, maar beseft snel dat er geen kans op ontsnapping is.