Gebonden door de banden van de scheiding – Ava’s echtscheiding onderhandeling

Ava’s echtscheiding is een feit. Ze is beu met haar man en eist een scheiding. Niet alleen is hij pijnlijk getroffen door haar verzoek, maar ook geïnsulteerd door haar eisen: ze wil de helft van alles, de auto, het huis, en hem *direct* uit hun leven! Hij besluit de zaak anders op te lossen—met een ‘onderhandelingsstrategie’ die *hem* meer in het voordeel staat. Na een onverwachte middagdutje ontwaakt Ava met een schok: ze ligt stevig vastgebonden aan een stoel, haar mond vol met een dikke ballgag die haar gillen dempt! Verwarde pogingen om los te komen, en een zacht geroep om hulp, onthullen snel de harde realiteit: ze zit in een *erg* slechte situatie. Ze trekt en duwt tegen de strenge knopen, haar grote tieten die tegen haar blouse en de touwen drukken—maar er is geen centimeter ruimte. Haar man komt binnen, een hoop touw in handen en een duivels glimlach op zijn gezicht. Hij begint extra touwen om haar te wikkelen, genietend van hoe ze snotterend en speekselend om vrijheid smeekt. Haar snotterige houding is *veranderd*—maar dat helpt haar niks. Hij vertelt haar dat ze *wel* een thuis zal krijgen: een schuur midden in het niets, waar ze voor altijd gebonden en gegagd zal blijven. En natuurlijk, als ‘ruil’ voor dit ‘luxueuze’ leven, zal ze regelmatige *echtelijke bezoeken* moeten ondergaan. Ze rilt als hij haar blouse openscheurt, haar doorzichtige beha blootlegt—haar stijve tepels zichtbaar voor iedereen die toevallig door het raam kijkt! Terwijl ze voor de laatste keer om genade smeekt, plakt hij een rol helder plakband om haar gezicht, de ballgag nog steviger verankerd. Nu kan ze niet meer schreeuwen—alleen nog wachten en worstelen tot de nacht valt, wanneer ze haar nieuwe leven in haar ‘thuis’ zal beginnen: voor altijd gebonden, gegagd en onderworpen.