Gebonden & Gekneveld – Lauri’s Onvermijdelijke Onderwerping

Zieke en verdraaide strappado-training waarbij Lauri de Hunter steeds weer uitdaagt om haar harder en pijnlijker te behandelen. Omdat ze deze hele zomer niet voor hem heeft gewerkt, vindt hij dat ze uit conditie is geraakt. Het is tijd om die ellebogen en schouders weer te rekken, en hij bedenkt een plan om haar snel weer in vorm te krijgen. Hij bindt haar ellebogen en polsen stevig achter haar rug samen en brengt haar mee naar de kelder. Lauri begint echter te twijfelen aan haar training, maar hij houdt vol en ze kan niets doen om het te voorkomen – al probeert ze het wel. Haar protesteert echter alleen maar resulteert in een schoonmaakdoek in haar mond, vastgezet met plakband rond haar hoofd. Nu zal ze haar training in relatieve stilte moeten ondergaan. Hij bevestigt haar gebonden polsen aan een koord dat van een oogbout boven haar hangt en trekt eraan, waardoor haar armen hoog achter haar rug omhoog worden getrokken in een wreed strappado. Lauri ziet een houten blokje op de grond bij haar voeten en klimt dom genoeg daarop. Hij trekt haar armen hoger en rekker, waardoor haar schouders schreeuwen van de pijn. Vervolgens worden haar slanke benen en enkels stevig met koorden aan elkaar gebonden. Lauri staat machteloos op het blokje, probeert haar evenwicht te bewaren in het strappado, zonder te weten wat hij als volgt met haar van plan is. Hij komt terug, tilt haar van het blokje en trapt het weg, waarna hij haar op de grond ziet. Lauri rekt zich uit om de grond te raken, maar haar schouders schreeuwen van de pijn – ze kan niets anders doen dan op haar tenen te blijven staan, met haar stiletto’s van de grond. Haar hele lichaam trilt en beef oncontroleerbaar terwijl ze in de koorden hangt op haar tenen. Hij laat haar even zo hangen, zodat de zwaartekracht zijn werk kan doen, totdat haar schouders uiteindelijk iets losser worden en ze haar hakken weer op de grond kan zetten. Toen de Hunter terugkomt, denkt Lauri dat haar training voorbij is, maar ze heeft zich vergist – hij tilt haar weer op het blokje en in plaats van haar polsen los te maken, verkort hij het koord, waardoor haar polsen nog hoger achter haar rug worden getrokken. Ze gil van de pijn als hij haar optilt en het blokje wegtrapt. Haar armen worden wreed in hun schouders gedraaid tot ze denkt dat ze uit hun kom zullen schieten. Maar dat gebeurt niet, en opnieuw staat ze op haar tenen terwijl de pijnlijke zwaartekracht zijn werk doet, en haar schouders worden gestrekt tot haar hakken weer op de grond rusten, met haar armen bijna verticaal omhoog. Ze ziet de Hunter terugkomen om haar schouders te controleren, waarna hij het strappado-ankerkoord iets losmaakt, zodat Lauri even kan slungelen in de koorden voor een korte pauze. Hij komt nogmaals terug om het strappado-koord weer strammer te trekken, waardoor haar schouders opnieuw hoog achter haar rug worden gestrekt. Hij laat haar nog een paar minuten hangen voordat hij haar polsen losmaakt van de oogbout en haar trillende, beven lichaam op de grond laat zakken. Ze blijft zitten, nog steeds stevig gebonden en gekneveld, maar het kan haar niet schelen – tenminste, haar armen zijn weer naar beneden en ze hangt niet meer in die verdomde strappado.