Gehuld in Leder – Natalie’s Stille Smeekbedes

Borstcompressie met verfpannen dilemma: Buurmeisje Natalie worstelt tegen de touwen die haar stram vastbinden. Ze trekt aan de riemen achter haar rug, maar de touwen om haar borsten, schouders en rug houden haar stevig vast op de stoel. Ze kijkt naar beneden en ziet dat haar benen met touw zijn omwikkeld en samen zijn gefixeerd. Natalie probeert om hulp te roepen, maar een dikke leerbit tussen haar lippen smorrt haar kreten. Ze ziet de Hunter de kamer binnenkomen en smeekt met haar bit om de touwen los te maken. In plaats daarvan bindt hij haar nog strenger vast. Hij trekt haar grote, natuurlijke tieten uit haar kleine leopardkroesje en bindt een touw tussen haar borsten, dat ook om haar borstkas loopt. Daarna begint hij rond de basis van haar borsten te wikkelen, waardoor de touwen diep in het zachte weefsel snijden. Haar borsten zwellen op en worden groter met elke winding. Natalie kijkt naar haar gezwollen, pulserende tieten, die nu als een tourniquet in touw zijn gewikkeld. De Hunter wikkelt het laatste touw rond haar gebonden, opgezwollen tieten en bindt ze stevig samen. Daarna bindt hij een touw rond haar bovenarmen. Natalie gromt door haar bit als ze voelt hoe haar ellebogen achter haar rug worden gedrukt en haar biceps samen worden gebonden, waardoor haar ellebogen wreed tegen elkaar worden gedwongen. Hij haalt een touw van een bovenzijde pulley en bindt het aan de touwen rond haar gebonden, opgezwollen tieten. Ze kijkt met angst toe hoe hij een zware emmer verf op een hoge kruk zet en het andere eind van het touw aan de verfemmer bindt. Hij duwt de verfemmer naar de rand van de kruk en laat hem wankelen. Natalie schreeuwt in haar bit als ze ziet dat de verfemmer van de kruk valt. De zware emmer trekt aan het touw en trekt aan haar gebonden, opgezwollen tieten. Hulpeloos ziet ze de verfemmer aan het touw slingeren en haar borsten met elke zwier rekken en uitrekken. Ze probeert met haar gebonden stilettohakken de slingerende verfemmer te pakken. Natalie krijgt de emmer even stilgelegd, maar ze kan hem niet terug op de kruk duwen. Frustrerend ziet ze de emmer van haar laarzen glijden en weer gaan slingeren, waardoor haar borsten opnieuw worden uitgerekt. Maar ze geeft niet op en na een paar pogingen krijgt ze de verfemmer uiteindelijk weer op de kruk. Ze zucht opgelucht, maar beseft dat ze nog steeds hulpeloos gebonden is op de stoel, zonder kans op ontsnapping. De Hunter keert terug en feliciteert haar met haar succes. Ze kijkt met afgrijzen toe hoe hij een tweede verfemmer neemt, deze aan het touw bindt en beide emmers van de kruk duwt. Natalie gilpt van pijn en schok als beide zware emmers aan het touw trekken en haar borsten opnieuw uitrekken. Ze ziet de emmers maar een centimeter boven de grond slingeren en probeert zich heen en weer te buigen om ze naar de grond te krijgen. Maar er is niet genoeg touw om de emmers te laten zakken. Ze huilt en snikt door haar bit in wanhoop, wetend dat ze geen enkele kans heeft om beide verfemmers terug op de kruk te krijgen.