Gekidnapte Bruid in Blauw – Een Bruiloftsverrassing
Rachel Adams – Geboeid tot mijn bruid
Vandaag is mijn bruiloftsdag, en zoals het spreekwoord luidt: *”Something Old, Something New, Something Borrowed, Something Blue”*. Het *old* deel heb ik wel onder controle, maar voor het *borrowed* en *blue* heb ik Rachel Adams meegenomen – gewoon uit haar huis, om mijn nieuwe bruid te worden, of ze dat nu leuk vindt of niet! Ik sleepte haar naar binnen, haar bruidsoutfit verborgen onder een lange jas die haar gebonden armen verstopte. Misschien heeft *iemand* de microschuimtape op haar lippen opgemerkt, maar ze zag er zo zoet en kusje uit onder dat plakband dat ik niet kon weerstaan. Binnen haalde ik de jas weg en onthulde ik haar glanzende witte maagdelijke bruidsoutfit: bh, slipje, hakken en kousen! Maar er was ook iets *blauws*: de strakke blauwe touwen waarmee ze vastgebonden was!
Terwijl ik haar voorbereidde op onze speciale dag, negeerde ik haar gekreun en smeekbedes achter het plakband, en bond ik haar steeds strakker vast – haar benen aan elkaar, terwijl ik genoot van haar worstelingen. Maar het was nog niet genoeg, dus peelde ik langzaam het plakband van haar lippen, met genoegen hoe ze wrikte van de pijnlijke adhesive trek. Nu was het tijd voor mijn bruiloftscadeautje: een strakke blauwe ballengag, wreed in haar mond getrokken!
Ik gaf haar even tijd om na te denken over haar nieuwe leven met mij, terwijl ze zich wanhopig verweerde. Was ze zo bang om van mij te worden? Er was nog één traditie voordat de ceremonie kon beginnen: een strakke *hogtie* die zeker zou stellen dat ze nergens heen ging!
