Gevangen in Wanhopige Bondage – De Verleidelijke Macht van Restraint
Claire Irons – Gevangen in Wanhopige Bondage
Er was iets extra vernederends aan het hele scenario. Ze werd volkomen naakt achtergelaten, haar handen vastgebonden tot machteloze stompen, haar mond volgestopt tot ze dacht dat haar kaak zou breken, en vervolgens afgedicht met witte plakband. Alles wat ze kon doen, was zich wrijven en kronkelen, terwijl elke spier in haar atletische, gespannen lichaam zich inspande om te ontsnappen. Ze wist dat het geen zin had. Haar ontvoerder had haar perfect vastgebonden, en nu zijn kostbare prijs veilig was, besloot hij om zich een beetje te *vermaken*.
Eerst stopte hij rubberen neusplugs in haar neusgaten, waardoor ze geen lucht meer kreeg, en hij genoot van de paniek in haar ogen terwijl haar longen brandden van de zuurstofgebrek. Hij haalde ze eruit, en ze slokte zo veel lucht mogelijk binnen voordat hij haar neusgaten weer dichtknijpte, om haar te leren dat zelfs de lucht die ze ademde een *cadeau* van hem was – iets dat hij op elk moment kon afpakken. In wanhoop kronkelde ze hulpeloos terwijl haar oren volgestopt en afgedicht werden, en haar angstige ogen onder dikke kussens werden afgesloten. Ze jammerde terwijl de man een eindeloze voorraad plakband gebruikte om haar hoofd in te pakken, waardoor ze werd ingesloten in een stille wereld van duisternis, met alleen haar hartslag die in haar oren klopte.
Nu alleen achtergelaten, zonder te kunnen zien, horen of spreken, probeerde ze met alle kracht zichzelf te bevrijden. Ze wist dat haar nieuwe *vriend* snel zou terugkeren – en wat zou er dan met haar gebeuren?
