Glammodel Lydia in Glanzende Satin Blouse & Vinyl Rok

Verhuizing voor de hooghartige glammodel Lydia Black. Ze is net ingetrokken en erg gefrustreerd door de twee incompetente verhuizers die de verhuizing niet naar haar maatstaven uitvoeren. Dit is de derde keer dat ze teruggestuurd worden en Lydia raakt steeds bozer. Ze besluit de twee losers te vernederen door haar hete lichaam te laten zien en te zeggen dat ze nooit een hete chick als zij zouden kunnen krijgen. Tot haar schrik pakken de twee haar vast. Lydia probeert te schreeuwen, maar één van hen slaat zijn hand over haar mond en duwt haar armen achter haar rug. De ander haalt een oude doek uit zijn zak en stopt die diep in haar mond. Daarna wordt de doek met lagen duct tape strak om haar hoofd gewikkeld. Ze wordt op de grond getrokken, terwijl één op haar benen gaat zitten en haar slanke enkels vastbindt. De ander duwt haar ellebogen hard achter haar rug en bindt haar bovenarmen vast. Lydia voelt de touwen diep in haar zachte vlees snijden terwijl haar ellebogen achter haar rug gekneusd worden. Daarna worden haar knieën vastgebonden en haar polsen strak omhoog getrokken, waarbij de touwen om haar onderarmen en ellebogen gewikkeld worden, waardoor haar armen volledig gefixeerd zijn. Ze laten haar worstelen op de grond terwijl ze beslissen wat ze als volgt met haar gaan doen. Lydia hoort hen praten over haar in de verhuiskist te gooien, maar ze moeten wachten tot het donker is om haar naar buiten te brengen. In de tussentijd hebben ze een paar uur om te doden, ze hebben nog niet geluncht, dus één gaat naar de truck voor meer touw, terwijl de ander begint Lydia te manhandelen en te betasten terwijl ze op de grond worstelt. De ander komt terug met meer touw en bindt haar wreed vast in een hogtie, zodat haar handen haar stiletto hakken raken. De sadistische kerel tilt haar op haar knieën en begint haar te betasten en te bevoelen terwijl hij haar vertelt wat lelijke plannen ze met haar hebben. Het is lunchtijd, dus ze leggen haar op de grond en gaan lunchen, belovend binnen een uur of zo terug te komen voor speeltijd met hun gevangene. Lydia worstelt wanhopig tegen de touwen aan terwijl ze in haar knevel schreeuwt. Maar de knevel is extreem effectief, niemand op meer dan een paar meters afstand kan haar horen. En de touwen zitten zo strak dat ze nauwelijks kan rollen. Er is geen kans op ontsnapping; arme Lydia weet niet hoe lang ze het volhoudt in deze wrede bondage. Ze huilt en jammert in haar knevel, biddend voor een wonder dat haar redt van de twee sadistische rotzakken.