Martin’s Meesterschap – De Kunst van de Onderdrukking

Langzame vernietiging deel 1

Toen Martin me midden in het kantoor plaatste en me vastbond in staande positie, met mijn polsen aan mijn enkels, wist ik dat ik het niet lang zou volhouden. Dat gebeurt altijd. Hij gaf me wel wat tijd, want mijn benen waren niet in een extreme gebogen stand. Ik kon me een beetje bukken en weer opstaan, maar ik kon niet rechtop staan door de losse touwen tussen mijn handen en voeten. En ik kon niet lang in gebukte houding blijven zonder dat mijn voeten pijn deden. Hoe meer ik mijn rug holde bij het staan, hoe langer ik het volhield, tot ik uitgeput op de grond zakte. Bij het bukken voelde het even beter, maar dat hield niet lang aan. Zo ging ik heen en weer, tot Martin me op mijn knieën neerzette en het touw aantrok dat mijn ondergang zou betekenen. Of ik nu stond of knielde, het enige wat me enige comfort gaf, was het op en neer bewegen. Het is slechts een kwestie van tijd…