Mysterieuze Nacht – Raquel’s Duistere Inbreker

Alleen thuis, geitengerote horror! Raquel voelt zich in de gaten gehouden en kijkt angstig uit haar voordeur, maar ziet niemand. Ze loopt naar het achterraam om buiten te kijken, onwetend dat de inbreker al in huis is. Plotseling verschijnt een touw voor haar ogen en voelt ze het strak om haar keel. Ze krast en vecht tegen de brute die het touw vasthoudt, haar ogen puilen uit terwijl ze om adem snakt. Ze wordt overweldigd en naar de bank gesleept, haar benen voelen als rubber terwijl ze op de grond zakt, nog steeds worstelend om het touw van haar keel te krijgen. Maar hij is te sterk voor de hulpeloze coed en ze flauwt weg, haar lichaam slapt op de grond neer. De brute opent haar mond en stop een oude lap erin, vervolgens plakt hij duct tape over haar lippen en om haar hoofd, waardoor haar mond strak dichtzit. Hij tilt haar lichaam op, haar hoofd op de bank, knieën op de grond en haar kont in de lucht. Hij trekt haar armen achter haar rug en bindt touw strak om haar bovenarmen, knijpt haar ellebogen samen en bindt haar met slagen touw. Haar laarzen worden over elkaar gekruist en met meer touw vastgebonden. Dan hoort ze een leveringswagen voor het huis stoppen, de brute gaat kijken wat er aan de hand is. Raquel begint bij te komen terwijl hij weg is, ze trekt aan haar armen en realiseert zich dat ze wreed achter haar rug vastgebonden zijn. Ze probeert te schreeuwen en om hulp te roepen, maar de knevel dempt haar kreten. Ze trekt wanhopig aan de touwen, maar ze zitten te strak. Ze weet dat de brute waarschijnlijk nog in de buurt is en moet een manier vinden om weg te komen. Ze kijkt naar de voordeur en begint te kruipen in een wanhopige poging hulp te krijgen. Het is een langzame, moeizame kruiptocht en ze moet zich gedeeltelijk omdraaien. Net voordat ze bij de deur is, hoort ze een klop en een leveringsjongen die vraagt om een handtekening voor een pakket. Raquel schreeuwt in haar knevel, maar haar gedempte kreten worden niet gehoord door de zware deur. Ze kruipt sneller, wanhopig om de aandacht van de man te krijgen en zich te redden. Ze schreeuwt opnieuw in haar knevel terwijl ze bij de deur aankomt en probeert de deur met haar stiletto-laarzen te trappen. Maar voor ze bij de deur is, loopt de leveringsjongen al terug naar zijn truck en hoort hij haar wanhopige trappen en jammerende, gedempte kreten niet. Ze draait zich op haar buik, huilend en in pijn en frustratie, terwijl ze het geluid van de wagen hoort wegrijden. Een deur sluit in de andere kamer en de brute keert terug om haar bij de deur te vinden. Hij zet haar op haar voeten en gooit haar kleine, hulpeloze lichaam over zijn schouder. Raquel huilt en schreeuwt terwijl ze terug naar de woonkamer wordt gedragen. Hij zet haar op de bank en bindt haar polsen strak achter haar rug vast. Hij zegt dat ze gestraft moet worden voor zo’n slecht meisje dat probeert te ontsnappen. Tot haar schrik bindt hij een dun touw om haar keel en duwt haar op haar buik op de grond. Hij trekt haar laarzen naar haar kont en loopt het touw van haar keel tussen haar gekruiste en vastgebonden enkels door. Daarna trekt hij het touw terug naar haar nek en bindt het vast. Raquel begint te stikken aan het touw om haar mooie keel terwijl hij aantoont dat hoe harder ze vecht, hoe strakker het touw om haar keel wordt. Daarna laat hij haar alleen op de grond in de boze geitengerote hogtie. Raquel’s benen trillen en schudden terwijl ze probeert de spanning van het touw om haar keel te verminderen. Ze bidt en huilt in haar knevel om hulp, maar de brute heeft haar aan haar lot overgelaten. Ze realiseert zich dat ze haar benen niet eeuwig strak kan houden om het touw van haar keel te houden, het wordt al strakker terwijl ze begint te stikken. Tranen vullen haar ogen in paniek, wetend dat ze gedoemd is.