Oom Jim’s Gierige Jacht – Whitney’s Spandex Gijzeling

Heerlijke blonde erfenis Whitney kan het niet geloven wat er met haar gebeurt nadat ze het familievermogen van haar opa erft. Ze dacht dat ze nu zorgeloos kon leven, maar dan staat haar smerige oom Jim plots op de stoep en eist zijn deel van de erfenis. Whitney lacht hem uit, want ze weet zeker dat haar opa hem niets heeft nagelaten. Maar Jim geeft niet op, hij grijpt haar vast en bindt haar met touw, dwangend haar toe te geven. Toch wil Whitney niet meewerken, dus sleurt hij haar naar buiten bij het zwembad en bindt haar vast aan een stalen paal. Ze voelt hoe de touwen haar ellebogen hard tegen haar rug drukken, alsof ze in een knelkorset zit. De touwen snijden diep in haar polsen, waardoor haar armen volkomen verlamd zijn. Een dikke balgag wordt haar tussen de tanden gedrukt, waardoor ze haar kaken wijd moet openhouden om stil te blijven. Hij laat haar alleen achter, vastgebonden en worstelend om te ontsnappen, terwijl ze hoopt dat hij haar niet te lang zo zal laten liggen. Maar Whitney is vastbesloten om niet toe te geven, hoe erg het ook wordt. Na wat haar uren lijken, keert Jim terug, knabbelt op een biertje en vraagt of ze haar zin heeft veranderd. Whitney vloekt en spuugt woorden door de gag, dat ze hem nooit een cent zal geven. Dan zegt hij dat hij nu alles wil en dat hij haar vastgebonden en gekneveld zal houden tot ze toegeeft. Hij pakt meer touw en vraagt opnieuw, maar Whitney blijft koppig. Hij bindt haar enkels strak aan elkaar en vast aan de basis van de stalen paal. ‘Ik heb genoeg touw,’ zegt hij, ‘en ik ga er gewoon door tot je toegeeft.’ Whitney snottert woedend door de gag, waarop hij meer touw om haar schouders, borsten en armen wikkelt, haar vastklemmend aan de paal. Daarna bindt hij een touw strak om haar slanke taille en vast aan de paal. Het touw loopt tussen haar benen en snijdt diep in haar spandexbedekte kut, waardoor haar heupen en kont tegen de paal worden gedrukt. Hij haalt de gag even uit haar mond en waarschuwt dat hij haar de hele nacht zo zal laten liggen als ze de boerderij niet overdraagt. Whitney zegt dat ze hem nooit een cent zal geven, waarop hij de gag weer tussen haar tanden duwt en strak vastmaakt. Hij pakt meer touw, wikkelt het om haar dijen en weeft het langs haar curvy, glimmende spandexbenen, waardoor ze volledig aan elkaar en de paal zijn gefuseerd. Om haar extra te vernederen, trekt hij aan haar tieten. Ze kan nauwelijks nog meer doen dan haar hoofd bewegen, terwijl hij een laatste stuk touw oppakt. ‘Laatste kans,’ waarschuwt hij, maar Whitney vloekt weer koppig, waarop hij het touw om haar keel bindt en haar hoofd naar achteren aan de paal vastmaakt. Dan laat hij haar alleen achter, volkomen hulpeloos gefixeerd aan de paal. Ze kan bijna niets meer doen, behalve zwakjes jammeren als de deur dichtslaat. Ze probeert te schreeuwen en om hulp te roepen, maar de balgag laat haar alleen maar jammerende, onderdrukte kreten en huilende geluiden maken. Whitney probeert zich te kalmeren en na te denken: er moet toch een manier zijn om te ontsnappen zonder toe te geven aan die smerige oom Jim?