Rachel’s Ontembare Lijdenis – Veilig Gebonden

Zware **squat strappado** – Rachel worstelt op een stoel, strak vastgebonden, volgesmeerd en gekneveld. De touwen snijden diep in haar biceps, knijpen haar ellebogen fijn tegen elkaar, terwijl haar polsen zo strak zijn gebonden dat haar onderarmen als één geheel lijken te zijn gefuseerd. Haar benen zijn met touw aan elkaar gelast, strak om haar laarzen en knieën. Een ketting hangt van een overhead katrol, en wanneer ze eraan trekt, kan ze net nog op haar tenen blijven. Ze jammerd en smeekt om hulp, maar de grote rode **ballgag** tussen haar tanden verstikt elke kreet die ze probeert te maken. De **Jager** keert terug met meer touw en bindt het tussen haar vastgebonden knieën, loopt het over haar schouders en terug naar haar gekneusde ellebogen. Het touw wordt tussen haar ellebogen door gevoerd en weer omhoog over haar schouders. Daarna duwt hij haar borst naar beneden tot aan haar dijen, wikkelt het touw onder haar knieën en om haar ribben, en knijpt het strak tussen haar borst en kousen. Rachel zit nu in een strakke bal, huilend en smeekend achter haar knevel. Ze ziet hoe de Jager naar de winch-greep loopt en de knop indrukt. Het geluid van de wint klinkt, en ze voelt hoe de touwen aan haar polsen trekken, haar armen hoog achter haar rug omhoog trekken. Haar schouders schreeuwen van de pijn, worden uit hun kom getrokken. Wreed trekt hij de stoel weg, en Rachel probeert met al haar kracht haar kont in de lucht te houden. Haar benen trillen en beven van de inspanning, haar dijspieren branden. Ze weet: als ze haar kont laat zakken, worden haar schouders nog verder uitgerekt. Lang duurt het voordat haar benen het begeven en haar kont op haar hakken zakkt. Ze huilt en smeekt achter haar knevel, haar schouders voelen alsof ze elk moment uit hun kom zullen scheuren. Ze probeert zich op te hijsen, maar ze heeft geen kracht meer. Ze hangt alleen aan haar polsen, armen hoog achter haar rug, terwijl ze alleen achterblijft in haar martelende touwfolter.