Sadie Holmes – Lederjurk, Glimmende Laarzen & Rode Ballenkeel
Wat dacht ik eigenlijk toen ik om *écht* strak vastgebonden te worden vroeg? Supersexy Sadie Holmes heeft al lang een fantasie over bondage en wil graag iemand die haar *écht* strak vastbindt. Ze komt uit haar slaapkamer met een bundel touw en een grote rode ballenkeel en zet zich neer in haar strakke lederjurk en glimmende zwarte over-de-knie-laarzen. Ze praat over haar eerdere bondage-ervaringen en hoe ze er geheimzinnig op afgaat. Omdat ze weet dat ze te veel praat, pakt ze de ballenkeel en demonstreert ze hoe moeilijk het is om te praten of om hulp te roepen als je eenmaal vastzit in zo’n ding. Ze haalt de keel eruit en zucht, wensend dat iemand haar zou vastbinden. Ze pakt het touw en de keel, houdt ze omhoog en smeekt om *écht* strak vastgebonden te worden. Haar fantasie wordt werkelijkheid als ze strak in het touw wordt gewikkeld. Haar laarzenzolen zijn vastgebonden en haar armen worden achter haar rug vastgezet met nog meer touw. Ze praat over hoe het voelt dat het touw in haar ellebogen en polsen knelt, haar hulpeloos en kwetsbaar maakt. Ze worstelt in het touw en klaagt een beetje over hoe strak het zit. Na een paar minuten van worstelen en zeuren over hoe strak het is, kijkt ze omhoog en zegt ze dat ze het niet kan geloven dat ze dit heeft gevraagd, maar dat ze *echter* een ballenkeel en hogtie nodig heeft om het ware gevoel van hulpeloosheid te ervaren. Sadie krijgt wat ze wilt en wordt strak hogtied en met een ballenkeel vastgebonden, terwijl ze op de grond rolt. Haar laarzenzolen zijn zo strak aan haar polsen gebonden dat haar lange vingers haar gebonden enkels kunnen raken. Haar ellebogen blijven tegen elkaar aan achter haar rug, en nu wordt de grote rode ballenkeel tussen haar tanden geklemd. Ze huilt en snikken in de keel, haar armen wijd gespreid met haar lippen om de grote bal. Ze kan amper bewegen, maar wrijft zich om op haar zij te rollen. Haar grote ogen smeken en bidden om hulp, maar ze weet dat ze het zelf gevraagd heeft en zichzelf er alleen maar schuldig aan maakt. Na een paar lange minuten van hulpeloos worstelen op de grond, vastgebonden, gekneveld en hogtied, wordt ze uiteindelijk bevrijd. Ze wrigt zich uit het touw, haalt de ballenkeel eruit en vertelt hoe het was om zo hulpeloos en kwetsbaar te zijn.