Simone Gevangen in Pakkende Banden!

Simone – **Gevangen, Verpakt & Onmachtig!** Ze zit vastgeplakt aan een paal in een koude, verlaten pakhuis, gekleed in een bikini met een mondstopper die elke kreet verstikt. Haar enige hoop is dat iemand haar hoort, maar ze is hulpeloos en volledig in handen van haar ontvoerder. Wanneer hij terugkeert, smeekt ze om vrijlating, maar de tape en mondstopper maken haar smeekbedes tot gefrustreerde ‘Hmmppph’-geluiden. Haar angst groeit als hij langzaam haar bikini uittrekt, haar naakt achterlatend in de ijzige ruimte. Maar ze zal snel weer warm worden, want hij begint haar lichaam strak in medische tape te wikkelen! Met elke strakke winding rond haar enkels en opwaarts naar haar hulpeloze lichaam, beseft Simone al snel dat ontsnappen onmogelijk is — en dat gevangenschap ondraaglijk wordt, want de bandages beginnen meteen te krimpen en nog strakker aan te trekken! Al snel is elke ademhaling een marteling voor de sexy Simone, die alleen nog maar kan janken als haar hele lichaam, van schouders tot voeten, in de knellende cocon wordt opgesloten. Haar ontvoerder heeft haar grote, natuurlijke tieten losgelaten, en Simone bevriest van angst bij de gedachte wat hij ermee zal doen. De vraag blijft onbeantwoord als hij een **tweede laag** aanbrengt: strak vinyl-markeringstape, nog harder dan de eerste, dat direct begint te krimpen zodra het op haar hulpeloze lichaam zit! Nu echt gevangen, kan ze alleen maar wanhopig toekijken als hij een paar scharen aan haar lichaam tape. Ze huilt, wetend dat ze er nooit bij kan. Hij is nog niet klaar, en de medische tape keert terug om een reeks slagen rond haar mooie gezicht en hoofd te leggen, vastgeplakt aan de paal! Nu kan ze met haar neus vrij nog **niets** zien van wat er nog komt, en ze wimpert in angst en afwachting terwijl ze wacht op zijn terugkeer. Wanneer hij terugkomt, draagt hij meer van de gruwelijke rode tape, en haar hoofd wordt in een tweede laag opgesloten! Nu volkomen verlamd, met haar hoofd in een klem van tape en bandages, en haar ontvoerder weg, jammerde Simone in totale hulpeloosheid en wanhoop. Het enige zichtbare wat ze doet, is het lichte opzwellen van haar keel als ze probeert om hulp te roepen, elke kreet verstikkend als het kreten van een gevangen duif!