Van zwart naar plotseling licht – Lilly’s nacht van marteling

Lilly’s nacht van marteling – Deel 1

Zoals verteld door Lilly: De man in het witte jasje kwam weer langs gisteravond. Het was pitch black toen plotseling een licht aanging. Ik stond met een riem om mijn nek, vastgebonden aan een balk. Ik kon niets doen als een bal in mijn mond werd gestopt en mijn polsen achter mijn rug met tape werden vastgeplakt. Ik droeg panty’s, maar het rare was dat ik ze ook als shirt droeg. Ik probeerde geluid te maken, maar ik was helemaal alleen. Dan, plotseling, kwam de man uit de schaduwen. Het was dezelfde man in het witte jasje die me gisteren in de straatjas had gestopt. Wat had hij nu weer met me voor? Hij streelde over mijn lichaam, maar begon snel met tape om mijn middel. Hij plakte me helemaal vast vanaf mijn taille. Ik kon niet veel zien, maar het zag er best mooi uit. Hij moest het ook leuk vinden, want ik hoorde hem foto’s maken. Tot mijn verlichting sneed hij de riem om mijn nek door. Hij zei weinig, maar beval me om me om te draaien. Ik gehoorzaamde, maar het was ontzettend moeilijk met mijn benen zo strak vast. Hij liet me hinken. Ik hinkte vooruit en toen beval hij me om naar een paal te hinken. Ik gehoorzaamde weer. Bij de paal werd ik eraan vastgeplakt. Hij sneed de nylon van mijn tieten af en plakte die ook vast. Ze zagen eruit als raketten toen hij klaar was. Hij verdween weer in de schaduwen terwijl ik worstelde en mmfpp tegen de paal vastzat. Uiteindelijk kwam hij terug. Hij haalde de bal uit mijn mond en sloeg meteen zijn hand over mijn mond. Hij had een rol elastische bandage die hij om mijn hoofd en door mijn mond wikkelde. Hij bleef wikkelen en maakte ook nog wraps om de paal, zodat mijn hoofd eraan vastzat. Alsof dat nog niet genoeg was, gebruikte hij ook nog zwarte tape. Dat maakte de klem nog strakker! Ik moet afsluiten, maar er is nog meer, ik vertel het later verder.