Whitney’s Gevecht: Geboeid in Kofferbak

Whitney ontsnapt uit de kofferbak maar blijft gevangen in zijn Lair. Ze kreunt in haar knevel terwijl ze langzaam bijkomt en probeert haar stijve, verkrampte spieren uit te rekken. Dan merkt ze dat haar armen achter haar rug zijn vastgebonden en niet kunnen bewegen. Ze voelt de strenge touwen die in haar zachte vlees bij de ellebogen en polsen knijpen. Ze probeert haar benen uit te strekken, maar ze zijn geblokkeerd. Haar ogen schieten open en ze ziet dat ze nog steeds in het donker zit, maar er sijpelt wat licht door de kieren. Ze beseft dat ze in de kofferbak van een auto zit, vastgebonden en met een knevel in haar mond. Ze trapt tegen deksel en zijkanten in frustratie, in de hoop op aandacht te trekken. Maar buiten is alles stil. Haar ogen wennen aan het donker terwijl ze zich in de krappe ruimte omdraait. Ze ziet een gele noodontgrendeling en draait haar lichaam om erbij te komen. Met haar strak achter haar rug gebonden armen kan ze niet zien wat ze doet, maar ze kan het wel voelen. Haar vingers grijpen de ontgrendeling vast en tot haar verlichting gaat de kofferbak open. Whitney komt rechtop zitten en ademt frisse lucht in na zo lang vast te hebben gezeten. Ze kan haar armen en benen uitstrekken, zover de touwen het toelaten. Ze kijkt om zich heen en ziet dat de auto geparkeerd staat in een oude loods. Whitney zwaait met haar gebonden benen uit de kofferbak en gebruikt haar gebonden armen voor steun om haar lichaam eruit te tillen tot haar stiletto hakken de grond raken. Vrij uit de kofferbak probeert ze na te denken over hoe ze de loods uit kan komen en hulp kan vinden. Ze hinkt op haar gebonden voeten, met de auto als steun, haar stiletto hakken schrapen en echoën over het harde betonnen vloer. Dan hoort ze iemand naderen en probeert ze achter de auto te hinken om zich te verstoppen. Maar ze komt niet ver. De jager komt om de hoek en ziet dat zijn prooi uit de kofferbak ontsnapt is. Whitney probeert weg te hinken, maar hij rent naar haar toe en grijpt haar vast. Ze schreeuwt in haar knevel terwijl hij haar omdraait en lacht om haar zwakke ontsnappingspoging. Hij duwt haar naar een grote ruimte en onder een ketting die van een overhead katrol hangt. Hij trekt de ketting naar beneden en haakt hem aan haar gebonden polsen vast, dan draait hij aan de winder op de muur. Ze voelt hoe haar polsen langzaam achter haar rug omhoog worden getrokken, hij blijft draaien terwijl haar armen steeds hoger achter haar rug worden gedraaid. Ze kreunt en huilt in haar knevel terwijl ze voelt dat haar schouders bijna uit hun kommen zullen schieten, tot hij eindelijk stopt met draaien. Whitney hangt aan haar polsen in de brutale strappado terwijl hij een stoel naar voren haalt en voor haar gaat zitten. Hij pakt haar op en plagt haar terwijl ze hulpeloos aan de ketting hangt. Dan, tot haar afschuw, gaat hij naar de winder en draait haar armen nog hoger omhoog. Whitney schreeuwt in haar knevel terwijl ze voelt dat haar armen bijna uit hun kommen zullen schieten. Hij stopt met draaien en laat haar hulpeloos aan de ketting hangen. Er is geen ontsnapping meer mogelijk.