Zoe Andersons Onrechtvaardige Arrestatie

Deel twee begint ongeveer 45 minuten nadat deel één ophield. Verslaggeefster Zoe Anderson draagt nog steeds een wit dresshirt met opgerolde mouwen en een horloge met een zwart leerarmband aan haar linkerpols. Wanneer ze wordt gebracht naar het politiebureau, zit ze nog steeds met haar handen achter haar rug in boeien. Ze is gearresteerd wegens een parkeerticket, geïnitieerd door een corrupt burgemeester die probeert te voorkomen dat Zoe een verhaal publiceert dat zijn carrière zal ruïneren! Wanneer Zoe de kamer binnenkomt, wordt ze naar een muur geleid en moet ze daar wachten. Ze is al gewend aan de boeien en haar handen blijven redelijk stil terwijl ze daar een minuut staat. De agent keert terug en verwijdert haar handboeien, waarna ze wordt gevraagd om beide handen achter haar hoofd te leggen. Vervolgens wordt ze naar een stoel aan een tafel geleid. Na het zitten wordt ze gevraagd om haar handen voor zich op de tafel te leggen, waar ze zichtbaar zijn. De handboeien worden voor haar op tafel gelegd, maar ze worden niet weer omgedaan. De politieagent is in de kamer, maar buiten beeld. Ze vraagt hoe lang ze daar moet blijven, en hij zegt dat ze een paar zaken moeten bespreken en dat de rechter al een vonnis heeft uitgesproken. ‘Ik heb nog niet met mijn advocaat gesproken’, zegt ze. Hij legt uit dat de rechter en haar advocaat al een deal hebben gemaakt, en dat ze is veroordeeld tot tien stokslagen met een roede! ‘Wat? Nee. Ik accepteer dit niet!’ zegt ze defiant, maar ze leert al snel dat ze geen keus heeft, het is al besloten. Ze gaan verder met het andere punt, haar ‘perp walk’. Hij legt uit dat er overal camera’s zullen zijn wanneer ze de kamer verlaten en dat de burgemeester wil dat ze veel kettingen draagt. Hij zegt dat haar advocaat het ermee eens is en denkt dat het medeleven zal oproepen, en ook denkt dat ze haar trouwring moet dragen. Zoe glimlacht en zegt: ‘Nou, ik wist wel dat trouwen met een advocaat ervoor zou zorgen dat hij een juridische reden zou vinden om hem vaker te dragen.’ Ze doet hem aan, neemt diep adem en staat op, weg van de tafel. De agent nadert haar van achteren en plaatst beenkettingen om haar bovenarmen. We krijgen een goede kijk op Zoe in deze kettingen, de agent keert terug met handboeien. Zoe zegt tegen hem: ‘Van alle verhalen die ik dek, dat mensen dit moeten dragen, ik kan het nog steeds niet geloven dat ik dit nu zelf moet doen.’ De agent boeit haar handen voor haar lichaam vast en laat haar langzaam draaien zodat hij zeker weet dat alles goed vastzit. Vervolgens haalt hij een rode balstopper tevoorschijn. ‘Je advocaat – ik bedoel, je man – wil ook dat je deze draagt. Opnieuw, voor medeleven.’ Zoe weigert eerst, maar leert opnieuw dat ze geen keus heeft, dus neemt ze diep adem, bijt op haar lip en zegt dat ze klaar is. Ze sluit haar ogen en opent haar mond, en hij zet de bal strak vast. We krijgen nog een keer een goede kijk van haar van top tot teen en ze wordt vervolgens uit de kamer geleid. Zoe wordt gebracht naar de straffingskamer en haar balstopper wordt verwijderd. Ook de kettingen om haar bovenarmen en de handboeien worden verwijderd. Ze wordt gevraagd om haar rokje wat omhoog te trekken, zodat we haar blote kont zien. Naar aanleiding daarvan worden haar handen achter haar rug in boeien geslagen. De agent vraagt of ze de balstopper weer wil dragen, en legt uit dat sommige vrouwen het liever hebben tijdens dit proces. ‘Ik draag de stopper’, zegt ze. Hij stopt haar opnieuw. Zoe staat zenuwachtig te wachten, met haar handen vast en gemuteerd. Ze wordt over de tafel gebogen en haar benen worden uit elkaar gedrukt. De agent vraagt of ze klaar is, en ze antwoordt: ‘Nee, maar laten we het gewoon achter de rug hebben.’ Er is een pauze voordat het begint. De spanning is erger dan het gevoel dat het zal zijn. Ten slotte, zonder waarschuwing, komt de eerste klap met de roede. Ze krijgt tien klappen. Ze blijft defiant de hele tijd. Ze laat niemand zien hoe verschrikkelijk dit alles is. Wanneer haar straf voorbij is, wordt ze weer rechtop gezet en worden haar handboeien en de balstopper verwijderd. Ze mag gaan. Zoe begint haar rokje omhoog te trekken en haar mouwen weer op te rollen. ‘Dit zal mijn verhaal niet stoppen. De burgemeester krijgt wat hij verdient.’ Net op dat moment krijgt de agent een telefoontje. ‘Ja, mevrouw burgemeester. Ja, ze is nog hier. Ik was net bezig haar te laten gaan. Wat? Nog een parkeerticket?’ Geen woord wordt gezegd. Zoe rolt haar mouwen opnieuw op en zet haar handen achter haar rug. De agent doet de handboeien weer om. Daarna draait ze zich om, opent haar mond, sluit haar ogen en wordt opnieuw gemuteerd met de rode balstopper voordat ze weer uit de kamer wordt geleid. *Misschien heb je deel één gemist: Dramatische Arrestatie HD WMV (Deze clip is een AANMAAK VIDEO op bestelling – DUUR: 14 minuten & 20 seconden)