Zooey’s Wanhopige Worsteling – Gefesseld & Geblinddoekt

Zooey ontwaakt in wanhoop, haar lange benen trillen terwijl ze probeert haar hoofd te wrijven, maar haar armen gehoorzamen niet. Ze opent haar ogen, maar alles is zwart. Ze voelt de brutale, in de vlees snijdende leerriemen rond haar polsen, enkels en ellebogen. Ze beseft dat ze gefesseld zit op een stoel, blinddoek en hulpeloos. Ze trekt aan de strengen die haar ellebogen wreed achter haar rug samendrukken, maar ze kan niet ontsnappen. De strengen rond haar schouders houden haar vast als ze om hulp schreeuwt en smeekt. Dan hoort ze iemand naderen, en zijn hete, zweetnatte handen beginnen haar gefesselde lichaam te betasten. Zooey smeekt om genade, maar voelt dan de harde stalen kabel die hij om haar keel wikkelt en strak aantrekt, waardoor ze verstikt. Ze probeert te schreeuwen, maar een dikke lap wordt diep in haar mond gestopt en met plakband vastgezet. Ze huilt angstig in haar klemtoestel terwijl ze water hoort lopen uit een andere kamer. Ze heeft geen idee wat er gebeurt, maar ze worstelt wanhopig in de stoel – er is geen ontsnapping. De man keert terug, giet water in een blik en doet het op een trommel. Hij trekt haar blinddoek weg en Zooey knippert met haar ogen tegen het felle licht. Ze ziet dat ze in een verlaten gebouw zit, met een stalen trommel voor haar en een pan erop. Een kraan hangt boven de rand van de trommel. Hij verdwijnt en keert terug met een emmer vol water, die hij in de pan giet. Zooey smeekt en huilt in haar klemtoestel, zonder te begrijpen wat er gaat gebeuren. Hij bevestigt een lange ketting aan de stalen kabel om haar keel en trekt deze door een blok hogerop en naar een ander blok. Hij hangt het lege blik aan het andere eind van de ketting, precies onder de kraan. Zooey begrijpt wat er gaat gebeuren en schreeuwt wanhopig in haar klemtoestel. Hij opent de kraan en water druppelt in het blik. Naarmate het blik volloopt, trekt het aan de ketting en strakker de kabel om haar keel. Zooey worstelt, trapt met haar stiletto’s naar het blik, maar haar benen worden zwakker. De man lacht terwijl hij haar lange, gefesselde benen ziet worstelen. Uiteindelijk slaagt ze erin het blik weg te duwen, maar haar kracht geeft op. Hij bindt haar enkels vast met een extra leerriem en tilt haar voeten onder de stoel op, vastgebonden aan haar polsen. De ketting wordt aangepast en hij verlaat haar. Zooey hyperventileert terwijl de kabel steeds strakker om haar keel trekt. Ze weet dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de kabel haar luchtweg afsnijdt. De man keert terug net voordat ze bewusteloos raakt, maar hij controleert alleen of het blik stabiel blijft. Ze weet dat hij is teruggekomen om het einde van haar worsteling te zien.