Luna’s Stoomige Ontmoeting Met Haar Mannequards

De heerlijke, volzichtige trofeevrouw Luna praat op de telefoon met haar minnaar en vertelt hem dat ze hem snel zal ontmoeten. Nu haar rijke, oude echtgenoot uit de stad is voor het weekend, heeft ze dringend behoefte aan een wild avontuur met haar Latijnse minnaar. Maar eerst moet ze haar mannequards ontlopen, die haar 24/7 in de gaten houden. Ze sluipt uit haar slaapkamer en loopt stilletjes door het huis. Bij de voordeur ziet ze een van haar mannequards buiten zitten, dus ze draait om en sluipt naar de achterdeur. Buiten bij het zwembad ziet ze niemand. Luna glippert naar buiten en beweegt zich zachtjes rond het zwembad. Ze komt bij haar laatste obstakel: de achterste schuifdeur. Ze duwt eraan, maar die gaat niet open. Ze begrijpt het niet – de grendel zit niet vast, maar de deur blijft steken. Gefrustreerd duwt ze harder, maar het lukt niet. Dan wordt ze van achteren vastgepakt en weggetrokken van de deur. Ze draait zich om en ziet haar mannequards baas. Luna denkt snel na en probeert de leiding te nemen. Ze eist te weten wat er mis is met de deur en beveelt hem om die open te doen en haar te laten gaan. Maar hij vertelt haar dat ze nergens naartoe gaat; haar man weet van haar plannen en hij heeft opdracht om haar tegen te houden, koste wat kost. Luna vloekt en eist dat hij haar loslaat, ze is een rijke en vrije vrouw. Hij grijpt haar en zegt dat ze naar binnen moet gaan, anders. Luna is onverzettelijk en zegt dat hij geen gezag over haar heeft. Dan duwt hij een dikke leer bit tussen haar tanden en bindt het strak vast. Het gebeurt zo snel dat Luna geen tijd heeft om te reageren. Nu met de bit, probeert ze zich los te wringen, maar hij grijpt haar polsen en trekt haar armen achter haar rug. Ze voelt de touwen om haar polsen sluiten en kijkt ongelovig. Oh shit, hij bindt me vast! Luna trapt met haar stiletto’s en probeert zich los te maken, maar hij is te sterk. Hij gooit haar op de grond en haalt meer touwen tevoorschijn. Ze kijkt hulpeloos toe terwijl haar knieën en enkels met touwen aan elkaar worden vastgebonden. Ze trekt aan haar polsen, maar de touwen snijden diep in haar slanke polsen. Er is geen ontsnapping. Toen haar benen vast zijn, wikkelt hij meer touwen om haar bovenarmen. Luna knarsetandt en jammer door de bit heen terwijl haar ellebogen achter haar rug worden gedrukt. Ze voelt de touwen diep in haar vlees snijden; de dunne satijnen mouwen van haar rode blouse bieden geen bescherming tegen de strakke, bijtende touwen. Hij bindt haar armen strak achter haar rug en staat op, bevelend dat ze zich moet kalmeren. Luna is allesbehalve kalm en worstelt op de harde betonnen tegels, trekt wanhopig aan de touwen, draait en wriemelt op de grond. Maar het is hopeloos, er is geen speelruimte in de touwen. Ze komt nergens. De mannequard keert terug en vraagt of ze zal meewerken, maar Luna vloekt en scheldt door de bit heen. Hij bindt een ander touw aan haar vastgebonden stiletto’s en loopt het touw tussen haar vastgebonden polsen. Hij trekt het touw strak aan tot haar stiletto’s haar handen raken en ze op de grond wordt vastgebonden. Hij lacht en zegt dat ze moet leren hoe ze zich moet gedragen, en dat hij later terugkomt om te zien of ze zich welgedragen heeft. Luna snuift door de bit heen in weerstand, terwijl hij weggaat. Nu alleen, trekt ze wanhopig aan de touwen, met al haar kracht, maar de touwen zijn te strak vastgebonden. Ze probeert de knopen te vinden, maar die zitten allemaal buiten haar bereik. Luna draait van links naar rechts en op haar buik, maar realiseert zich snel dat er geen ontsnapping is. Ze roept om hulp door de bit heen, wensend dat ze niet zo eigenwijs was geweest. Nu weet ze niet hoe lang hij van plan is om haar hier zo te laten liggen, terwijl ze zich overgeeft aan de touwen.